درخواست مشاوره رایگان و دریافت نمونه فایلهای کلاس
| به مناسبت فصل زمستان
ورود | ثبت نام
درخواست مشاوره رایگان و دریافت نمونه فایلهای کلاس
| به مناسبت فصل زمستان
تفاوت بریتیش و امریکن در واقع سوالی است که برای همه ی علاقه مندان به یادگیری زبان انگلیسی وجود دارد و این که کدامیک آسانتر یا یادگیری آن راحتتر است؛ همچنین این که کدامیک برای مکالمه و ارتباط برقرار کردن راحتتر می باشد. این سری سوالات همیشه برای زبان آموزان وجود داشته و خواهد بود. به صورت کلی تفاوت بریتیش و امریکن بیشتر در لهجه ی آن ها است. خود لهجه در واقع روش متمایز تلفظ کلمات در یک زبان است که مختص افراد یک منطقه یا اجتماع خاص می باشد. شما زمانی که دو فیلم انگلیسی و آمریکایی را نگاه می کنید به راحتی متوجه تفاوت این دو لهجه خواهید شد و حس می کنید که در دو دنیای متفاوت سیر می کنید. اما این که دلیل این تفاوت و تمایز در چیست و چرا با هم فرق دارند را در ادامه با هم بررسی خواهیم کرد.
با مطالعه تاریخچه زبان انگلیسی می فهمیم که دلیل تفاوت بریتیش و امریکن در چیست و از چه زمانی این تفاوت شروع شد. در واقع در قرن های 16 و 17 که بریتانیایی ها به قاره ی آمریکا مهاجرت کردند، زبان انگلیسی را با خود به آنجا بردند. در آن اوایل هنوز استاندارد و قوانینی برای زبان انگلیسی تعریف نشده بود. زمانی که اولین دیکشنری ها توسط محققان تدوین شدند و شکل استاندارد برای لغات تعریف شد، در آمریکا نیز شخصی به نام Noah Webster با این هدف که استقلال فرهنگی و زبانی آمریکا را از انگلیسی ها حفظ کند، املای کلمات را تغییر داد و از این راه انگلیسی آمریکایی یا امریکن را تدوین کرد.
تفاوت بریتیش و امریکن به دلیل فاصله ی طولانی میان دو کشور و ورود اقوام و مردم های مختلف از نقاط مختلف جهان به شمال قاره آمریکا و در طول چند قرن ایجاد شده است. تفاوت های این دو لهجه در واقع درچند زمینه است.
یکی از تفاوت های مهم دو لهجه بریتیش و امریکن املای واژگان می باشد. املای برخی از واژه ها و کلمات در لهجه بریتیش و امریکن با هم متفاوت است که باید به آن ها توجه کنید. در اینجا مواردی که املای کلمات در آن ها با هم فرق می کند را بیان می کنیم.
Realise __ Realize
Organise __ Organize
Defence __ defense
Licence __ license
Colour __ Color
Honour __ honor
flavour __ flavor
Travelling __ traveling
Modelling __ modeling
به ” er ” مختوم خواهند شد. مانند:
Litre __liter
Centre __ center
Hydrolyse __ Hydrolyze
analyse __ analyze
Learned & learnt __ learned
Dreamed & dreamt __ dreamed
در واقع بارزترین تفاوت دو لهجه بریتیش و امریکن درلحن بیان و تلفظ کلمات می باشد. خود لهجه بریتیش نیز چندین نسخه دارد که تفاوت هایی با هم دارند.به طور مثال می توان لهجه cockney را نام برد که در گذشته بیشتر در میان طبقه فرودست و کارگر رایج بود. یا نمونه دیگری از لهجه بریتیش می توان سبک posh را نام برد که طبقه فرادست یا اشراف زادگان و خانواده سلطنتی از آن استفاده می کردند. مثلا در این لهجه تلفظ حرف r در برخی کلمات مانند darling غیر قابل شنیدار بود.
در لهجه بریتیش معمولا کلمات به صورت کامل تلفظ می شوند و در واقع حرف خاصی حذف نخواهد شد. اما در انگلیسی امریکن کلمات کوتاه خواهند شد. در واقع یکی دیگر از تفاوت های اصلی این دو لهجه این است که آمریکایی ها علاقه ی خاصی به کوتاه کردن کلمات دارند. مثلا واژه facts در انگلیسی بریتیش ” فَکتس ” تلفظ می شود در حالی که در تلفظ امریکن آن حرف t تلفظ نمی شود و ” فَکس” خوانده خواهد شد.
یکی دیگر از مواردی که این دو لهجه در آن با هم فرق دارند در لغات است. درست است که هر دو لهجه لغات مشترک زیادی دارند اما به همان اندازه لغات متفاوت نیز دارند که در زیر به برخی از آن ها اشاره می کنیم.
| British American | |
| flat apartme | |
| University colleg | |
| Holiday vacation | |
| The cinema the movies | |
گرامر انگلیسی هم در لهجه بریتیش و هم در لهجه امریکن تقریبا یکسان و مشابه است. اما گاهاً در شرایطی مشابه گرامر متفاوتی به کار برده می شود. اینجا به چند مورد از آن ها اشاره می کنیم.
British:
A: are you coming with us?
B: I might do.
American: A: are you coming with us?
B: I might.
همچنین در لهجه بریتیش شکل منفی فعل need بیشتر اوقات به صورت needn’t به کار می رود در حالی در لهجه امریکن خیلی کم استفاده می شود و بیشتر به صورت don’t need to منفی می شود.
British:
They needn’t come to school today.
American:
They don’t need to come to school today
نکته ی گرامری دیگری که وجود دارد مربوط به فعل get می باشد. در لهجه امریکن برای قسمت سوم این فعل همیشه gotten را به کار می برند اما در بریتیش این کلمه را کنار گذاشته و got را جایگزین آن کرده اند.
British:
I’ve not got any news about him.
American:
I haven’t gotten any news about him.
از دیگر تفاوت های این دو لهجه کاربرد ماضی ساده و ماضی نقلی در آن ها است. برای بیان عملی که اخیرا روی داده، در انگلیسی امریکن معمولا از زمان ماضی ساده استفاده می شود اما در انگلیسی بریتیش از ماضی نقلی استفاده می کنند.
British:
I’ve eaten too much.
American:
I ate too much.
انتخاب اینکه کدامیک از این دو لهجه بهتر است استفاده شود، به نیاز شما بستگی دارد. در مجموع برای ارتباط برقرار کردن و مکالمه زبان، زیاد تفاوتی نمی کند که با کدامیک صحبت کنید زیرا بیشتر افراد با هر دو لهجه آشنایی دارند. البته اگر در محیطی زندگی یا کار می کنید که به یکی از این دو لهجه صحبت می کنند، قاعدتا بهتر است که آن لهجه را یاد بگیرید. یا اینکه در موضوعات و محاسبات علمی بیشتر لهجه امریکن کاربرد دارد پس اگر با چنین موضوعاتی سر و کار دارید بهتر است که لهجه امریکن شما قوی تر باشد.
شباهت های این دو لهجه از تفاوت های شان بیشتر است و به همین دلیل آمریکایی ها و بریتانیایی ها می توانند بدون هیچ مشکلی با یکدیگر صحبت کنند. نکته ای که حائز اهمیت است این است که، هرکدام از این لهجه ها را انتخاب کردید می بایست در همه زمینه ها (واژگان، املا، گرامر، تلفظ) یکپارچه و یکدست باشید. شما می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه به سایت دکتر منوچهرزاده مراجعه کنید.
نظرتون برای ما خیلی ارزشمنده.
🎁حالا وقتشه جایزه تون را دریافت کنید
🎁 دریافت جایزه من
